خودکارهای آبی دخترانه

* بخشی از سخنرانی جامع و مهیج حضرت امام حسن مجتبی(علیه السلام) در مدائن؛ آخرین نقطه ای که سپاه امام تا آنجا پیشروی کرد:
«هیچ شک و تردیدی ما را از مقابله با اهل شام باز نمی دارد. ما در گذشته به نیروی استقامت و تفاهم داخلی شما با اهل شام می جنگیدیم، ولی امروز بر اثر کینه ها اتحاد و تفاهم از میان شما رخت بر بسته، استقامت خود را از دست داده و زبان به شکوه گشوده اید.
وقتی که به جنگ صفین روانه می شدید دین خود را در منافع دنیا مقدم می داشتید، ولی امروز منافع خود را بر دین خود مقدم می دارید. ما همان گونه هستیم  که در گذشته بودیم ولی شما نسبت به ما آن گونه که بودید وفادار نیستید.
معاویه پیشنهادی به ما کرده است که دور از انصاف و بر خلاف هدف بلند و عزت ماست. اینک اگر آماده کشته شدن در راه خدا هستید، بگویید تا با او به مبارزه برخیزیم و با شمشیر پاسخ او را بدهیم و اگر طالب زندگی و عافیت هستید، اعلام کنید تا پیشنهاد او را بپذیریم و رضایت شما را تامین کنیم»
سخن امام که به اینجا رسید، مردم از هر طرف فریاد زدند:«البُقیَه، البُقیَه » ک ما زندگی می خواهیم، می خواهیم زنده بمانیم.

* حسن(علیه السلام) از بذل جان خود دریغ نداشت، و حسین(علیه السلام) در راه خدا جانباز تر از حسن(علیه السلام) نبود. چیزی که هست ،حسن،  جان خود را در یک جهاد آرام و خاموش فدا کرد و چون وقت شکستن سکوت رسید ،شهادت کربلا واقع شد؛ شهادتی که پیش از آن که حسینی باشد، حسنی بود
«گویی امام حسن(علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) بر سر یک برنامه متفقا تصمیم گرفته بودند که هر یک نقشی ایفا کنند ،منتها نقش امام حسن(علیه السلام) نقش صبر و پایداری حکیمانه باشد و نقش امام حسین(علیه السلام) نقش انقلاب و قیام مردانه، تا از این دو نقش یک تاکتیک کامل در راه هدف واحد به وجود آید.
از این جا بود که پس از واقعه ساباط و کربلا، مردم بیدار شدند و شروع کردند به فکر کردن در مسایل و حوادث، و پی به ماهیت پلید بنی امیه بردند...» صلح امام حسن(علیه السلام) پرشکوه ترین نرمش قهرمانانه تاریخ، ترجمه سید علی خامنه ای

کتاب سیره پیشوایان- اثر مهدی پیشوایی