سروده هایم شعر نیستند، می نویسم اشان تا با نقد دوستان شعر بشوند:

همان خون، که آلود پالوده ات را                           زمین لرزه شد، جــانِ آســوده ات را

دل آرامِ یک عمر، دلداگــــی بود                            کلنــــگی شد آشفت شالوده ات را